УЛААНБААТАР АПП

Танилцуулга

Өмнөх хичээлд бид session-ыг dependency болгож, гурван endpoint (жагсаалт, нэг тэмдэглэл, үүсгэх)-ыг өгөгдлийн санд шилжүүлсэн. Өгөгдөл эцэст нь үлдэж эхэлсэн.

Энэ хичээлд бид бүх endpoint-ыг шилжүүлнэ: PUT (засах), DELETE (устгах), мөн хайлт, шүүлт, хуудаслалт.

Хамгийн чухал нь: бид Python-ы санах ойн логик хэрхэн SQL болж хувирахыг мөр мөрөөр нь харна. [n for n in notes if ...] нь .where(...) болно. result[skip : skip + limit] нь .offset(skip).limit(limit) болно. Тэр ялгаа нь зөвхөн синтакс биш — сая мөртэй өгөгдлийн санд бүх зүйлийг шийддэг үндсэн ялгаа юм.

Гурван model-ын загвар

Өмнөх хичээлийн төгсгөлд бид нэг дутагдлыг тэмдэглэсэн: оролтод table model (Note) ашигласан тул хэрэглэгч id илгээж чадна.

Одоо түүнийг зөв болгоё. Бүлэг 6-ын оролт-гаралтын хос загвар одоо гуравт өргөжинө.

main.py файлаа дараах кодоор солино:

python

# main.py
from fastapi import FastAPI, Depends, HTTPException
from sqlmodel import SQLModel, Field, Session, create_engine, select

app = FastAPI(title="Тэмдэглэлийн API")


class NoteCreate(SQLModel):
    text: str
    priority: str = "энгийн"
    done: bool = False


class Note(SQLModel, table=True):
    id: int | None = Field(default=None, primary_key=True)
    text: str
    priority: str = "энгийн"
    done: bool = False


class NotePublic(SQLModel):
    id: int
    text: str
    priority: str
    done: bool


engine = create_engine("sqlite:///notes.db")


def get_session():
    with Session(engine) as session:
        yield session


@app.on_event("startup")
def on_startup():
    SQLModel.metadata.create_all(engine)

Хадгална. (Endpoint-үүдийг доор нэмнэ.)

Гурван model-ын үүрэг

NoteCreate (table биш) — хэрэглэгч илгээх зүйл. id байхгүй — сервер өгнө. Энэ бол хаалганы харуул.

Note (table=True) — өгөгдлийн сангийн хүснэгт. id байна, primary_key-тэй. Энэ бол бодит хадгалагдах бүтэц.

NotePublic (table биш) — хэрэглэгч рүү буцах зүйл. id байна (заавал, | None биш). Энэ бол гарцын шүүлтүүр.

table=True зөвхөн дунд model-д байгааг анзаараарай. Бүлэг 11-ийн Хичээл 2-т сурсанчлан create_all нь зөвхөн table=True бүхий class-д хүснэгт үүсгэнэ. NoteCreate болон NotePublic нь зөвхөн Pydantic model — validation, /docs, response_model-д ашиглагдана, гэхдээ хүснэгт биш.

Мөн анзаараарай: гурвуулаа BaseModel-ээс биш, SQLModel-ээс өвлөж байна. SQLModel нь Pydantic-ийн BaseModel-ыг өргөтгөсөн тул SQLModel (table-гүй) нь Pydantic model шиг ажиллана. Тиймээс бүх зүйлийг нэг import-оор хийж болно.

Яагаад NotePublic-д id заавал вэ

Note-д id: int | None (хадгалахаас өмнө None байж болно). NotePublic-д id: int — заавал, None байж болохгүй.

Учир нь: хэрэглэгч рүү буцаж байгаа тэмдэглэл нь аль хэдийн хадгалагдсан тул id-тэй байх ёстой. Хэрэв ямар нэг байдлаар id-гүй объект буцаах гэвэл response_model нь алдаа өгнө (Бүлэг 6-ын Хичээл 1-т сурсан баталгаажуулалт).

Энэ бол сайн зохион байгуулалт: model бүр өөрийн үе шатанд байх ёстой байдлыг илэрхийлж байна.

Create — POST

Файлын төгсгөлд нэмнэ:

python

# main.py (нэмэлт)

@app.post("/notes", status_code=201, response_model=NotePublic)
def create_note(note: NoteCreate, session: Session = Depends(get_session)):
    db_note = Note(
        text=note.text,
        priority=note.priority,
        done=note.done,
    )
    session.add(db_note)
    session.commit()
    session.refresh(db_note)
    return db_note

Хадгална.

Кодын задаргаа

note: NoteCreate — оролт нь NoteCreate. Хэрэглэгч id илгээж чадахгүй.

response_model=NotePublic — гаралт нь NotePublic.

python

    db_note = Note(
        text=note.text,
        priority=note.priority,
        done=note.done,
    )

Оролтын объектоос хүснэгтийн объект үүсгэж байна. Талбар бүрийг гараар хуулж байна.

Яагаад шууд session.add(note) гэж болохгүй вэ? Учир нь note нь NoteCreate — тэр нь хүснэгт биш. Session нь зөвхөн table model-ыг хадгалж чадна.

Тиймээс хөрвүүлэлт хэрэгтэй: NoteCreate -> Note.

Илүү товч хувилбар

Талбар бүрийг гараар бичих нь уйтгартай, ялангуяа арван талбартай model-д. SQLModel-д илүү товч арга бий:

python

@app.post("/notes", status_code=201, response_model=NotePublic)
def create_note(note: NoteCreate, session: Session = Depends(get_session)):
    db_note = Note.model_validate(note)
    session.add(db_note)
    session.commit()
    session.refresh(db_note)
    return db_note

Note.model_validate(note) — "note объектоос Note объект үүсгэ". Бүх тохирох талбарыг автоматаар хуулна.

Энэ нь Pydantic-ийн method бөгөөд Бүлэг 4-т сурсан validation-тай ижил механизм — зөвхөн одоо dictionary биш, өөр объектоос уншиж байна.

Бид энэ товч хувилбарыг ашиглана. Хадгална.

Санамж: Pydantic v1-т энэ нь Note.from_orm(note) эсвэл Note(**note.dict()) байсан. Хэрэв интернэтээс тийм код харвал — тэр нь хуучин бичлэг. v2-т model_validate.

Туршина

Сервер ажиллуулна. notes.db устгасан бол шинээр үүснэ.

/docs -> POST /notes -> Try it out.

Request body хэсгийг анзаараарай:

json

{
  "text": "string",
  "priority": "энгийн",
  "done": false
}

id байхгүй. NoteCreate model-д байхгүй тул /docs ч харуулахгүй. Хэрэглэгч id илгээх боломжгүй боллоо.

Гурван тэмдэглэл нэмнэ:

json

{"text": "Сүү авах", "priority": "чухал"}

json

{"text": "Номоо буцаах"}

json

{"text": "Тайлан бичих", "priority": "яаралтай"}

Хариу (статус 201):

json

{"id":1,"text":"Сүү авах","priority":"чухал","done":false}

id нь хариунд байна (NotePublic-д зарлагдсан).

Read all — GET, хайлт ба хуудаслалттай

Одоо хамгийн сонирхолтой хэсэг. Файлын төгсгөлд нэмнэ:

python

# main.py (нэмэлт)

@app.get("/notes", response_model=list[NotePublic])
def get_notes(
    search: str = "",
    priority: str = "",
    done: bool | None = None,
    skip: int = 0,
    limit: int = 10,
    session: Session = Depends(get_session),
):
    statement = select(Note)

    if search:
        statement = statement.where(Note.text.contains(search))

    if priority:
        statement = statement.where(Note.priority == priority)

    if done is not None:
        statement = statement.where(Note.done == done)

    statement = statement.offset(skip).limit(limit)

    return session.exec(statement).all()

Хадгална.

Кодын задаргаа — гол сургамж

Энэ бол энэ хичээлийн хамгийн чухал код. Түүнийг сайтар харцгаая.

python

statement = select(Note)

Асуулт бэлдэж эхэлж байна. Одоохондоо "бүх тэмдэглэл".

python

    if search:
        statement = statement.where(Note.text.contains(search))

Нөхцөл байвал асуултад where нэмж байна. statement нь дахин оноогдож байгааг анзаараарай — SQLModel-ийн асуулт нь өөрчлөгддөггүй; шинэ нөхцөл нэмэх бүрд шинэ асуулт үүсдэг.

Note.text.contains(search) — SQL-ын LIKE '%утга%' болно. "Энэ текст дотор тэр үг байна уу?"

python

    statement = statement.offset(skip).limit(limit)

Хуудаслалт нэмж байна.

python

    return session.exec(statement).all()

Бүх нөхцөл бүрдсэний дараа л асуулт ажиллана.

v2-той харьцуулах — үндсэн ялгаа

Одоо v2-ийн кодтой зэрэгцүүлж харъя:

v2 (санах ойд):

python

result = notes                                    # бүх тэмдэглэл

if search:
    result = [n for n in result if search.lower() in n["text"].lower()]

if priority:
    result = [n for n in result if n["priority"] == priority]

return result[skip : skip + limit]

v3 (өгөгдлийн санд):

python

statement = select(Note)                          # асуултын тодорхойлолт

if search:
    statement = statement.where(Note.text.contains(search))

if priority:
    statement = statement.where(Note.priority == priority)

return session.exec(statement.offset(skip).limit(limit)).all()

Бүтэц нь бараг ижил. Дараалсан шүүлт, нөхцөл бүрд нэг блок, эцэст нь хязгаарлалт.

Гэхдээ утга нь бүрэн өөр.

v2-т result бол бодит жагсаалт — бүх тэмдэглэл санах ойд байна. Шүүлт бүр шинэ жагсаалт үүсгэж, санах ойд ажиллана. Хэрэв мянган тэмдэглэл байсан бол мянгуулаа санах ойд байна.

v3-т statement бол асуултын тодорхойлолт — өгөгдөл огт байхгүй. Тэр нь зөвхөн "юу асуухаа" тодорхойлж байна. session.exec(...) дуудагдах хүртэл өгөгдлийн сан руу юу ч явахгүй.

Дараа нь өгөгдлийн сан бүх шүүлт, хуудаслалтыг өөртөө хийж, зөвхөн эцсийн үр дүнг буцаана.

Тоогоор харуулбал

Сая тэмдэглэлтэй, ?limit=10 гэсэн хүсэлт ирлээ гэж бодъё.

v2: сая тэмдэглэлийг файлаас/санах ойгоос уншина -> сая элементийн жагсаалт үүснэ -> шүүлт хийж дахин жагсаалт үүснэ -> эцэст нь 10-ыг сонгоно. Сая мөр боловсруулагдсан, 10 хэрэглэгдсэн.

v3: өгөгдлийн санд SELECT ... LIMIT 10 OFFSET 0 явна -> өгөгдлийн сан index ашиглан 10 мөр олно -> 10 мөр Python руу ирнэ. Бусад 999,990 мөр хөдлөөгүй.

Энэ бол Бүлэг 10-ын Хичээл 1-т ярьсан бүх зүйлийн практик утга. Өгөгдлийн сан бол зөвхөн хадгалах газар биш — тэр нь ажлыг таны өмнөөс, илүү үр дүнтэй хийдэг систем юм.

SQL-ыг харах

Хэрэв та create_engine-д echo=True нэмбэл дараах хүсэлт:

http://127.0.0.1:8000/notes?search=бичих&limit=5

ийм SQL үүсгэнэ:

sql

SELECT note.id, note.text, note.priority, note.done
FROM note
WHERE (note.text LIKE '%' || ? || '%')
LIMIT ? OFFSET ?

Утгууд: ('бичих', 5, 0).

Бүлэг 10-ын Хичээл 3-т сурсан бүх зүйл энд байна: SELECT, WHERE, LIMIT, OFFSET. Таны Python код тэдгээр болж хувирсан.

LIKE '%' || ? || '%' — contains()-ийн SQL хувилбар. || нь SQL-д текст холбох тэмдэг; % нь "ямар ч зүйл" гэсэн орлуулагч. Тиймээс %бичих% нь "бичих гэсэн үг агуулсан ямар ч текст" гэсэн утгатай.

Туршина

http://127.0.0.1:8000/notes

Гурван тэмдэглэл.

http://127.0.0.1:8000/notes?search=бичих

Хариу:

json

[{"id":3,"text":"Тайлан бичих","priority":"яаралтай","done":false}]

http://127.0.0.1:8000/notes?priority=чухал

Хариу:

json

[{"id":1,"text":"Сүү авах","priority":"чухал","done":false}]

http://127.0.0.1:8000/notes?limit=2

Хоёр тэмдэглэл.

http://127.0.0.1:8000/notes?skip=1&limit=2

Хоёр дахь, гурав дахь тэмдэглэл.

Бүх шүүлт өгөгдлийн санд хийгдэж байна.

Том жижиг үсгийн тухай

Нэг практик тэмдэглэл. v2-т бид .lower() хоёр талд ашиглаж, том жижиг үсгийн ялгааг арилгаж байсан.

SQLite-д LIKE нь латин үсэгт том жижиг үсэг ялгадаггүй ("Hello" нь "hello"-той таарна). Гэхдээ кирилл үсэгт энэ баталгаа байхгүй — SQLite-ийн default тохиргоо нь зөвхөн ASCII-д ажилладаг.

Тиймээс ?search=Тайлан (том Т) болон ?search=тайлан (жижиг т) өөр үр дүн өгч болно.

Үүнийг зөв шийдэх нь нарийн (өгөгдлийн сангийн collation тохируулах, эсвэл жижиг үсгээр давхар багана хадгалах) бөгөөд энэ курсын хүрээнээс гадуур. Одоохондоо энэ хязгаарыг мэдэж байхад хангалттай. Хэрэглэгчид хайхдаа яг бичсэнээр нь хайх болно.

Read one — GET нэг

Файлын төгсгөлд нэмнэ:

python

# main.py (нэмэлт)

@app.get("/notes/{note_id}", response_model=NotePublic)
def get_note(note_id: int, session: Session = Depends(get_session)):
    note = session.get(Note, note_id)
    if note is None:
        raise HTTPException(status_code=404, detail="Тэмдэглэл олдсонгүй")
    return note

Хадгална.

Өмнөх хичээлээс танил. session.get нь None буцаах боломжтой; шалгаж, 404 шидэнэ.

Бүлэг 11-ийн None шалгалт нь одоо HTTP 404 болж хувирлаа. Хоёр ертөнцийн холбоос.

Update — PUT

Файлын төгсгөлд нэмнэ:

python

# main.py (нэмэлт)

@app.put("/notes/{note_id}", response_model=NotePublic)
def update_note(
    note_id: int,
    note: NoteCreate,
    session: Session = Depends(get_session),
):
    db_note = session.get(Note, note_id)
    if db_note is None:
        raise HTTPException(status_code=404, detail="Тэмдэглэл олдсонгүй")

    db_note.text = note.text
    db_note.priority = note.priority
    db_note.done = note.done

    session.commit()
    session.refresh(db_note)
    return db_note

Хадгална.

Кодын задаргаа

note: NoteCreate — оролт нь ижил NoteCreate model. Засахад ч ижил талбарууд ирдэг.

db_note = session.get(Note, note_id) — өгөгдлийн сангаас объектыг олно.

if db_note is None: raise ... — байхгүй бол 404.

python

    db_note.text = note.text
    db_note.priority = note.priority
    db_note.done = note.done

Талбаруудыг өөрчилж байна. Ердийн Python оноолт.

python

    session.commit()

session.add(db_note) байхгүйг анзаараарай. Бүлэг 11-ийн Хичээл 4-т сурсанчлан: session-аас авсан объект аль хэдийн бүртгэгдсэн, түүний өөрчлөлтийг session өөрөө мөрддөг. commit хийхэд UPDATE автоматаар үүснэ.

session.refresh(db_note) — шинэчлэгдсэн утгыг өгөгдлийн сангаас дахин уншина.

Туршина

/docs -> PUT /notes/{note_id}. Path 1, body:

json

{"text": "Сүү ба талх авах", "priority": "чухал", "done": true}

Хариу (статус 200):

json

{"id":1,"text":"Сүү ба талх авах","priority":"чухал","done":true}

Байхгүй id (PUT /notes/999) -> 404.

Одоо шүүлтээр батлана:

http://127.0.0.1:8000/notes?done=true

Хариу: зөвхөн эхний тэмдэглэл (done=true болсон).

Delete — DELETE

Файлын төгсгөлд нэмнэ:

python

# main.py (нэмэлт)

@app.delete("/notes/{note_id}", status_code=204)
def delete_note(note_id: int, session: Session = Depends(get_session)):
    note = session.get(Note, note_id)
    if note is None:
        raise HTTPException(status_code=404, detail="Тэмдэглэл олдсонгүй")

    session.delete(note)
    session.commit()
    return None

Хадгална.

Бүлэг 11-ийн Хичээл 4-ийн загвар: олох -> session.delete(объект) -> commit.

status_code=204 — No Content. response_model байхгүй, return None.

Туршина

/docs -> DELETE /notes/{note_id}. Path 2, Execute.

Хариу (статус 204): хоосон.

http://127.0.0.1:8000/notes

Хоёр тэмдэглэл үлдсэн (id 1 болон 3).

Дахин DELETE /notes/2 -> 404 (аль хэдийн устсан).

Бүрэн код

Энэ бол таны бүрэн main.py:

python

# main.py
from fastapi import FastAPI, Depends, HTTPException
from sqlmodel import SQLModel, Field, Session, create_engine, select

app = FastAPI(title="Тэмдэглэлийн API")


class NoteCreate(SQLModel):
    text: str
    priority: str = "энгийн"
    done: bool = False


class Note(SQLModel, table=True):
    id: int | None = Field(default=None, primary_key=True)
    text: str
    priority: str = "энгийн"
    done: bool = False


class NotePublic(SQLModel):
    id: int
    text: str
    priority: str
    done: bool


engine = create_engine("sqlite:///notes.db")


def get_session():
    with Session(engine) as session:
        yield session


@app.on_event("startup")
def on_startup():
    SQLModel.metadata.create_all(engine)


@app.post("/notes", status_code=201, response_model=NotePublic)
def create_note(note: NoteCreate, session: Session = Depends(get_session)):
    db_note = Note.model_validate(note)
    session.add(db_note)
    session.commit()
    session.refresh(db_note)
    return db_note


@app.get("/notes", response_model=list[NotePublic])
def get_notes(
    search: str = "",
    priority: str = "",
    done: bool | None = None,
    skip: int = 0,
    limit: int = 10,
    session: Session = Depends(get_session),
):
    statement = select(Note)

    if search:
        statement = statement.where(Note.text.contains(search))

    if priority:
        statement = statement.where(Note.priority == priority)

    if done is not None:
        statement = statement.where(Note.done == done)

    statement = statement.offset(skip).limit(limit)

    return session.exec(statement).all()


@app.get("/notes/{note_id}", response_model=NotePublic)
def get_note(note_id: int, session: Session = Depends(get_session)):
    note = session.get(Note, note_id)
    if note is None:
        raise HTTPException(status_code=404, detail="Тэмдэглэл олдсонгүй")
    return note


@app.put("/notes/{note_id}", response_model=NotePublic)
def update_note(
    note_id: int,
    note: NoteCreate,
    session: Session = Depends(get_session),
):
    db_note = session.get(Note, note_id)
    if db_note is None:
        raise HTTPException(status_code=404, detail="Тэмдэглэл олдсонгүй")

    db_note.text = note.text
    db_note.priority = note.priority
    db_note.done = note.done

    session.commit()
    session.refresh(db_note)
    return db_note


@app.delete("/notes/{note_id}", status_code=204)
def delete_note(note_id: int, session: Session = Depends(get_session)):
    note = session.get(Note, note_id)
    if note is None:
        raise HTTPException(status_code=404, detail="Тэмдэглэл олдсонгүй")

    session.delete(note)
    session.commit()
    return None

Зуу орчим мөр. Бүрэн CRUD, өгөгдлийн сантай, хайлт, шүүлт, хуудаслалттай.

Байнгын байдлыг дахин батлах

Серверээ унтраа (Ctrl+C), дахин асаа, дараа нь:

http://127.0.0.1:8000/notes

Тэмдэглэлүүд байрандаа. Устгасан нь устсан хэвээр, засварласан нь засварласан хэвээр.

Endpoint болон SQLModel-ийн тохирол

Одоо бүтэн зургийг харъя. Endpoint бүр SQLModel-ийн тодорхой загвартай тохирч байна:

Endpoint	SQLModel	SQL
`POST /notes`	`model_validate` + `add` + `commit` + `refresh`	`INSERT`
`GET /notes`	`select` + `where` + `offset`/`limit` + `exec`	`SELECT ... WHERE ... LIMIT`
`GET /notes/{id}`	`session.get`	`SELECT ... WHERE id`
`PUT /notes/{id}`	`get` + талбар өөрчлөх + `commit`	`UPDATE ... WHERE id`
`DELETE /notes/{id}`	`get` + `delete` + `commit`	`DELETE ... WHERE id`

Гурван давхарга, ижил дөрвөн үйлдэл. HTTP хүсэлт ирж, SQLModel код ажиллаж, SQL үүсэж, өгөгдлийн сан өөрчлөгдөнө.

Бүлэг 5-ын Хичээл 1-т би CRUD-ыг танилцуулж, "энэ бол бараг бүх API-ийн үндэс" гэж хэлсэн. Одоо та түүнийг дээрээс доош бүхэлд нь харж байна.

Түгээмэл алдаанууд

NoteCreate-ыг session.add-д өгөх

python

def create_note(note: NoteCreate, session: Session = Depends(get_session)):
    session.add(note)        # NoteCreate бол хүснэгт биш!

Гаралт:

sqlalchemy.orm.exc.UnmappedInstanceError: Class 'NoteCreate' is not mapped

Session нь зөвхөн table=True бүхий объектыг хадгална. Эхлээд Note.model_validate(note)-оор хөрвүүлнэ.

statement-ыг дахин оноохгүй

python

statement = select(Note)
if search:
    statement.where(Note.text.contains(search))    # оноолт байхгүй!

where нь шинэ асуулт буцаадаг, хуучныг өөрчилдөггүй. Оноолгүй бол нөхцөл алдагдана — шүүлт ажиллахгүй, алдаа ч гарахгүй.

Заавал: statement = statement.where(...).

response_model-д Note ашиглах

python

@app.get("/notes", response_model=list[Note])    # table model

Энэ нь ажиллана, гэхдээ Note-д id: int | None тул /docs нь id-г "заавал биш" гэж харуулна — төөрөгдүүлнэ. Мөн ирээдүйд нуух талбар нэмэхэд асуудалтай.

Гаралтад үргэлж NotePublic.

done шүүлтэд if done:

python

if done:                      # буруу
    statement = statement.where(Note.done == done)

done=False нь хүчинтэй шүүлт (дуусаагүйг харах), гэтэл if done: түүнийг алгасана. Бүлэг 6-ын Хичээл 3-аас танил.

Заавал: if done is not None:.

commit мартах (PUT дээр)

python

db_note.text = note.text
session.refresh(db_note)      # commit байхгүй!
return db_note

refresh нь өгөгдлийн сангаас дахин уншдаг тул таны өөрчлөлт устана — хуучин утга буцна. Алдаа гарахгүй, зөвхөн буруу үр дүн.

Дараалал заавал: commit -> refresh.

Туршаад үзээрэй

Хүсвэл create_engine-д echo=True нэмээд, endpoint бүрийг дуудаж, үүсэх SQL-ыг хараарай. GET /notes?search=...&limit=2 дуудахад бүх нөхцөл нэг SQL мөрөнд нэгдэж байгааг ажиглах нь энэ хичээлийн гол санааг бататгана.

Сонирхвол order_by нэмж үзээрэй — sort_desc: bool = False гэсэн query parameter нэмээд:

python

if sort_desc:
    statement = statement.order_by(Note.id.desc())

Шинэ нөхцөл нэмэх нь хэр амархан болохыг мэдрэх сайн дасгал.

Товч дүгнэлт

Гурван model: NoteCreate (оролт, id-гүй), Note (table=True, хүснэгт), NotePublic (гаралт, id заавал).
table=True зөвхөн дунд model-д — бусад нь Pydantic model.
Note.model_validate(note) — оролтын объектоос хүснэгтийн объект үүсгэнэ (v1-ийн from_orm биш).
Шүүлтийг асуултад нэмнэ: statement = statement.where(...) — оноолт заавал, where шинэ асуулт буцаана.
Асуулт нь өгөгдөл биш — session.exec(...) дуудагдтал өгөгдлийн сан руу юу ч явахгүй.
Үндсэн ялгаа: v2 бүх өгөгдлийг санах ойд авчирч шүүдэг; v3 өгөгдлийн санд шүүж, зөвхөн хэрэгтэйг авчирдаг.
Note.text.contains(x) -> SQL LIKE '%x%'. .offset(skip).limit(limit) -> SQL LIMIT/OFFSET.
PUT-д add хэрэггүй — session өөрчлөлтийг мөрддөг. Дараалал: өөрчлөх -> commit -> refresh.
SQLite-ийн LIKE нь кирилл үсэгт том жижиг үсэг ялгадаг — мэдэж байх хязгаар.
if done is not None: — False бол хүчинтэй шүүлт.

Таны бүх endpoint одоо өгөгдлийн санд ажиллаж байна. Гэхдээ бүх код дахин нэг файлд буцаж хураагдсан — Түвшин 3-т бүтээсэн мэргэжлийн бүтэц алга болсон.

Дараагийн хичээлд бид хоёуланг нэгтгэнэ: Тэмдэглэлийн API v3. v2-ийн олон файлт бүтэц, API key хамгаалалт, .env тохиргоо, алдааны handler — бүгд хэвээр, гэхдээ санах ойн жагсаалтын оронд жинхэнэ өгөгдлийн сан. Тэр бол Тэмдэглэлийн API-ийн эцсийн хувилбар бөгөөд бүх сургалтын турш барьж ирсэн утас тэнд бүрэн тайлагдана. Бид тэр мөчийг зохих ёсоор тэмдэглэнэ.

CRUD endpoints database-тэй

Танилцуулга

Гурван model-ын загвар

Create — POST

Read all — GET, хайлт ба хуудаслалттай

Read one — GET нэг

Update — PUT

Delete — DELETE

Бүрэн код

Байнгын байдлыг дахин батлах

Endpoint болон SQLModel-ийн тохирол

Түгээмэл алдаанууд

Туршаад үзээрэй

Товч дүгнэлт

Бусад хичээлүүдийг үзэхийн тулд бүртгүүлнэ үү

Бусад үнэгүй хичээлүүд